تشنگی

امروز دوست دارم با شما از "تشنگی"صحبت کنم . به روزهای گذشته ی خود نگاه کنید و ببینید برای چه چیزی تشنه و مشتاق بوده اید؟
از کوچک گرفته تا بزرگ، هر چیزی می خواهیم مهیا است نه تنها مهیا است که گاهی بیشتر از معمول در دسترس است و خودمان هم کم افراط نمی کنیم! آنقدر آهنگ مورد علاقه مان را گوش می کنیم تا از آن زده شویم ، آنقدر مولانا می خوانیم تا کلمات آن برایمان عادی شود ، حتی عشق هایمان و دوستی هایمان از این قانون مستثنی نیست.
آنقدر هر چیزی می خواهیم دم دستمان است که دیگر تشنگی معنای خود را از دست داده. خلاصه عادت و تکرار داستان هر روزه مان شده. برای همین است که آن لذتی که باید و شاید از دور و برمان نمی بریم . آن احساس های ناب که روزگاری غرقمان می کرد دیگر دور تر از آن است که دستمان به آن برسد.
چه باید کرد ؟ هر کسی شاید راهی برای خودش بیابد و به نظر من باید گاهی دور شد، باید گاهی به خودتان اجازه دهید تا دلتنگ شوید مثلا کمی از مولانا فاصله بگیرید تا روزی با خودتان بگویید : چقدر دلتنگ غزلی از مولانا هستم! چقدر دلم می خواهد از مولانا یاد بگیرم ... و حتی در این مدت دوری کمی به آنچه تا به حال آموخته اید نگاه بیندازید و ببینید چند درصد آن در زندگی عملی شما ریشه دوانده است ؟!
دل تنگی ، شوق و تشنگی بسیار راه گشاست ، اجازه ندهید آنچه روزی شوق آفرین بوده امروز عادت آفرین شود ... پس با دقت به زندگی خود نگاه کنید و هر چیزی که وارد چرخه عادت شده را حذف کنید یا با شوق و تشنگی بر خواهید گشت و یا متوجه می شوید دروازه ی آن به روی شما مدت هاست بسته شده و تنها عادت دست به گریبانتان بوده ...

هر کجا دردی، دوا آنجا رود
هر کجا فقری، نوا آنجا رود
هر کجا مشکل، جواب آنجا رود
هر کجا کشتیست، آب آنجا رود
آب کم جو تشنگی آور بدست
تا بجوشد آب از بالا و پست ...

برگ بی برگی ...